Skip to content

Een prettige interactie begint bij jezelf

Nog langer afwachten…..moet dat echt?

Ik ben al 2 weken aan het tobben met mijn gezondheid en ben het super zat. De hele tijd heb ik al verhoging en voel ik me lamlendig. Ik ben al bij de huisarts geweest en die heeft overleg gehad met de specialist. Hun advies is om het nog even aan te kijken, tenzij ik koorts krijg, dan moet ik bellen. Mijn eerste neiging is om te luisteren, zij zullen wel weten wat wijs is. En toch merk ik dat ik er klaar mee ben. Ik zit zelfs te hopen op koorts, want dan kan ik blijkbaar wel geholpen worden. Ik zit te mopperen en voel me ellendig.

Totdat ik besluit mij ‘ongehoorzaam’ te gedragen en toch alweer te gaan bellen. En wat blijkt: de huisarts reageert heel vriendelijk en neemt me direct serieus. Geen enkele opmerking over het advies om af te wachten. Ze overlegt opnieuw met de specialist, waar ik ’s middags al terechtkan.

Ik ben opgelucht en direct is er ook weer een stemmetje: hopelijk is er nu wel iets aan de hand, anders is al dit gedoe om niets. Had ik niet toch moeten wachten tot na het weekend?

Ook ’s middags werd ik heel vriendelijk en super goed geholpen. Na een kleine ingreep was het medische probleem verholpen. Ik ben een ervaring rijker over hoe een arts en verpleegkundige zeer vakkundig en betrokken kunnen zijn. Bij de nacontrole vier weken later vroeg de specialist of het gelukt was om goed thuis te komen. Ik mocht toen geen autorijden, zelfs dat wist ze nog.

Stel ik mij niet aan?

Ik merk dat ik niet de enige ben die het ingewikkeld vindt om hulp te vragen. Ieder heeft daarzo z’n eigen strategieën in. Klant zijn is een kunst apart, zeker als het raakt aan je gezondheid, privéleven en/of je kinderen. Strategieën die bepaald worden door de beelden die we hebben.

Zo liet ik mij onbewust leiden door het idee dat artsen het wel weten. Ik wil geen zeur zijn maar een prettige patiënt. Terwijl ik tijdens mijn werk zo bewust bezig ben met de ‘regie bij de cliënt/burger’ houden, verloor ik dit perspectief blijkbaar direct uit het oog nu ik zelf klant was.

Een andere strategie die ik veel hoor, is dat mensen direct ‘op hun strepen gaan staan’. Ze hebben recht op hulp. Nog voordat de interactie met de professional begonnen is, zitten deze klanten al in een soort van ‘vecht’modus.

Ook binnen groepen worden beelden uitgewisseld. Dit zien we ook in ons werk. Tijdens een ‘Ontdekken-wat-werkt-traject’ vertelt een groep vrouwen dat de professionals en gemeente hen toch niet begrijpen. Als reden wordt genoemd dat zij niet dezelfde culturele achtergrond hebben. Vanuit de overtuiging toch niet begrepen te worden, starten ze elke interactie met professionals vanuit het idee dat het nu ook wel weer tot niets zal leiden.

Blijkbaar hebben we allemaal, vaak onbewust, beelden die bepalen hoe we de interactie aangaan met professionals wanneer we hun diensten nodig hebben. Beelden die vaak helemaal niet helpen om de ideale interactie tot stand te brengen. Die niet helpen om elkaar snel te begrijpen. Vaak zijn het beelden die het werken vanuit de bedoeling verstoren, waardoor veel energie verloren gaat.

Een prettige interactie begint bij jezelf

Het beeld dat professionals altijd vooral reageren vanuit hun functie, met de bijbehorende protocollen, dossiers en afspraken, blijkt lang niet altijd te kloppen. In de ervaring van Janneke stond hun bedoeling mensen te helpen met hun expertise voorop. Alleen Janneke vond het lastig om ‘gewoon te beginnen’ bij de situatie en haar gevoel. Gelukkig lieten deze professionals zich niet van de wijs brengen.

En zeker, er zijn nog veel professionals die hun bedoeling regelmatig uit het oog verliezen en zich wel van de wijs laten brengen. Professionals die verdwalen in alle dingen die zij te doen hebben. Dingen die anderen van hen vragen, zoals collega’s, werkgever, vakgroep, etc. Hier is nog veel winst te halen, maar hier niet alleen.

Wanneer we zelf klant zijn, helpt het echt als we zelf ‘vanuit de bedoeling’ professionals benaderen. Dan kunnen professionals hier ook makkelijker bij aansluiten. Daarnaast kunnen we, wanneer we (indirect) klanten tegenkomen tijdens ons werk, met hen op zoek naar de beelden die zij hebben van ons als professionals. Die kunnen dan besproken worden zodat ze niet onbewust de interactie verstoren. Deze metacommunicatie draagt bij aan een gezonde interactie, zodat we snel aan de slag kunnen met de bedoeling van waarom we bij elkaar zijn.

Klanten en professionals willen beide graag het goede doen

We zien grote verschillen, als we over hetzelfde thema spreken, tussen wat professionals aangeven en wat klanten/burgers vertellen. Alsof de rol waarin wij ze benaderen, leidend is voor wat ze delen. Hierover verbazen wij ons regelmatig. Alsof wij als mensen onze privé-inzichten verliezen als we als professional worden aangesproken en vice versa.

En nu ik zelf van rol wisselde en klant was, deed ik (Janneke) het ook, ik legde direct de regie bij de artsen. Ik schrok van deze reflectie. Nu doe ik het zelf ook. Het gaat vanzelf zolang we  ons er niet bewust van zijn. Dit komt niet alleen door hoe professionals of de organisaties waarvoor ze werken in elkaar zitten. Het komt doordat ook wij als klanten onderdeel zijn van deze rolverdeling en ons ook naar onze rol gaan gedragen. Bewust-worden van dit mechanisme helpt voor iedereen, ongeacht in welke rol je op dat moment zit.

Mocht je eens willen reflecteren op hoe jij zelf de interactie aangaat, individueel of met een groep, we helpen je graag! Via de mail kan je altijd contact zoeken om eens vrijblijvend te verkennen wat wij voor jou/jullie kunnen betekenen.

Laat een reactie achter





Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.